با ولایت تا شهادت

تلنگرانه

هرکاری می‌تونی بکن که #گناه نکنی!

وقتایی که موقعیت گناه پیش میاد،
دقیقا قافله‌ی کربلای حسینِ زمان روبروت،
و یه دره‌ی عمیق خطرناک پشت سرت!

اگه به گناه #بله بگی،
به #هل_من_معین مهدیِ‌فاطمه #نه گفتی!

...و این ولایت‌پذیری طرماح بود...

براى #امیرالمومنین_علیه_السلام نامه‏‌اى از #معاویه رسید #حضرت مهرنامه را شکست و #قرائت کرد: ”از طرف امیرالمومنین و خلیفة‏‌المسلمین، معاویه‌بن‌ابى‌سفیان براى #على :‏ اى‏ على! در #جنگ_جمل هرچه خواستى با ام‌المومنین: #عایشه و اصحاب رسول #خدا: طلحه و زبیر کردى‏ اکنون مهیاى جنگ باش“ حضرت جواب نامه را اینگونه نوشت: از طرف عبدالله تو به ریاست‏ مى‌نازى و من به #بندگى خداوند من آماده جنگ‏ هستم به‌همان نشان که ”انا قاتل جدک و عمک و خالک: من همان قاتل پدربزرگ و عمو و دایى تو هستم“ …سپس نامه را مهر و امضاء فرمود و از شاگردانش که در محضرش بودند، پرسید: کیست که‏ این نامه را به شام ببرد؟ کسى جواب نداد… دوباره حضرت سوالش را تکرار فرمود و این بار #طرماح از میان جمعیت برخاست و عرض کرد: على‏ جان ! من حاضرم‏… حضرت ضمن اینکه او را از متن‏ تند نامه آگاه کرد، فرمود: طرماح ! به #شام که‏ رفتى #مواظب #آبروى_على باش‏ طرماح گفت: سمعاً و طاعة‏ً آنگاه نامه را گرفت و بسوى شام حرکت کرد …معاویه در باغ قصرش بود که عمرو عاص خبر رسیدن‏ یکى از شاگردان على را به او رساند معاویه‏ فورا دستور داد که بساطى رنگین پهن کنند تا شکوه آن طرماح را تحت تاثیر قرار بدهد و او را به لکنت بیندازد دستور انجام شد …طرماح وقتى‏ وارد شد و آن فرش‌هاى رنگین و بساط مفصل را دید، بى‌اعتناء با همان کفش‌هاى خاک‌آلوده‌اش قدم‌ها را برفرش‌ها گذاشت، خود را به معاویه رساند و همانطور که او بر مسندش لمیده بود، طرماح نیز لم داد و پاهایش را دراز کرد …اطرافیان معاویه‏ به طرماح #اعتراض کردند که ”پاهایت را جمع کن” اما او گفت: تا آن مردک (معاویه) پاهایش را جمع نکند، من هم پاهایم را جمع نخواهم کرد عمرو عاص به معاویه در گوشى گفت: این مردى‏ بیابانیست و کافیست که تو سرکیسه‌ات را کمى شل‏ کنى تا او رام بشود و لحنش را هم عوض کند …معاویه ضمن اینکه دستور داد تا سى‌هزاردرهم‏ پیش طرماح بگذارند، از او پرسید: از نزد که‏ به خدمت که آمده‌اى ؟ …طرماح گفت : از طرف #خلیفه‏_برحق، #اسدالله، #عین_الله، #اذن_الله، #وجه‏_الله، #امیرالمومنین_علی_ابن_ابیطالب نامه‌اى‏ دارم براى امیر زنازاده فاسق فاجر ظالم خائن، معاویة‌بن‌ابى‌سفیان‏ …معاویه ناراحت از اینکه‏ سى‌هزاردرهم نیز نتوانسته‌است که این شاگرد على(ع) را ساکت کند، گفت: نامه را بده ببینم …طرماح گفت: روى پاهایت مى‌ایستى، دودستت را دراز میکنى تا من نامه على(ع) را ببوسم و به تو بدهم‏ معاویه گفت: نامه‏ را به عمروعاص بده‏ طرماح گفت: امیرى که ظالم‏ است، وزیرش هم خائن است و من نامه را به خائنى‏ چون او نمیدهم‏ معاویه گفت: نامه را به یزید بده‏ طرماح گفت: ما دل خوشى از شیطان نداریم‏ چه رسد به بچه‌اش‏ معاویه پرسید: پس چه کنیم ؟ طرماح گفت: همانکه گفتم‏ …بالاخره معاویه نامه‏ را گرفت و خواند بعد هم با ناراحتى تمام کاتبانش‏ را احضار کرد تا جواب نامه را اینگونه بنویسد: ”على ! عده لشکریان من به عدد ستارگان آسمان‏ است‏ مهیاى نبرد باش“ …طرماح برخاست و گفت: من خودم جواب نامه‌ات را مى‌دهم‏: على(ع) خود به تنهایى خورشیدیست که ستارگان تو در برابرش نورى نخواهند داشت‏ سپس خواست برود که معاویه گفت: ”طرماح ! سى هزار درهمت را بردار و سپس برو“ …اما طرماح بى‌اعتناء به‏ حرف معاویه و بدون خداحافظى راه کوفه را در پیش‏ گرفت‏ معاویه رو به عمروعاص کرد و گفت: حاضرم‏ تمام ثروتم را بدهم تا یکى از شما به اندازه‏ یک‌ساعتى که این مرد از على طرفدارى کرد، از من‏ طرفدارى کند …عمرو عاص گفت: بخدا اگر على به‏ شام بیاید، من که عمروعاصم نمازم را پشت سر او میخوانم اما غذایم را سرسفره تو میخورم

‏( #الأختصاص ص ١٣٨)

مذاکره‌کننده یعنی این…

…و این ولایت‌پذیری طرماح بود…

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

خدا از هرچه بگذرد، از حق‌الناس نمی‌گذرد

سنگینی حق‌الناس، با الغوث الغوث و قرآن به‌سر گرفتن پاک نمی‌شود…

ای که هردم، دَم ز حیدر می‌زنید

بر یتیمان علی سر می‌زنید؟

بر یتیمان علی پرداختن

بهتر از هفتاد مسجد ساختن

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

اسدالله الغالب

نرسد اَگر به عَلی کسی،

به‌کجا رود؟ به‌کجا رسد؟

بخدا قسم که اگر کسی

به‌عَلی رسد، به‌خدا رسد

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

شهدای گمنام

قدم که میزنی بین این قبرها سبک میشوی

وعده ما :

پنجشنبه ها یکساعت قبل از اذان مغرب
مزار شهدای گمنام مصلی چالوس

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

خاطرات شهدایی

یادش بخیـــر …!

شب عملیات بچہ‌ها تا رمز یا ابالفضــــل(ع) را مےشنیدند،

دیگر قمقمه ها “آب” نداشت…

بماند بقیہ‌اش …

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

احکام داشتن سه وطن

آیا انسان می تواند سه تا وطن داشته باشد؟

آیت الله خامنه ای:

غير از وطن اصلى(جايى كه در آن بدنيا آمده و رشد و نمو نموده) داشتن دو وطن اتخاذى اشكال ندارد ولى اگر خواست سه وطن اتخاذ كند كه در هر يك در طول سال مثلا چهار ماه زندگى كند منوط به صدق ‏عرفى وطن است وگرنه وطن سوم اشكال دارد.

آیت الله مکارم شیرازی:

ممکن است کسي در دو محل زندگي کند، مثلا شش ماه در شهري و شش ماه ديگر در شهر ديگر، هردو وطن او محسوب مي شود و حتي ممکن است انسان داراي سه وطن باشد مشروط به اينکه در هر کدام چهار ماه از سال (هرچند بصورت پراکنده) بماند.

آیت الله وحید خراسانی:

اگر قصد دارد در محلّى كه وطن اصليش نيست مدّتى بماند و بعد به جاى ديگر برود ، آن جا وطن او حساب نمى شود.
جايى را كه انسان محلّ زندگى خود قرار داده و مثل كسى كه آن جا وطن اوست در آن جا زندگى مى كند ، كه اگر مسافرتى براى او پيش آيد دوباره به همان جا بر مى گردد – اگر چه قصد نداشته باشد كه هميشه در آن جا بماند – وطن او نيست ، ولى احكام وطن بر آن جارى مى شود.
كسى كه در دو محلّ زندگى مى كند ـ مثلا شش ماه در شهرى و شش ماه در شهر ديگر مى ماند ـ هر دو محلّ وطن اوست ، و همچنين اگر بيشتر از دو محلّ براى زندگى دائمی خود اختيار كرده باشد ، به طورى كه عرفاً گفته شود آن جا محلّ و مسكن دائمى اوست.
و همچنین اگر در سه جا هرکدام 4ماه متصل بخواهد تا آخر عمر در هر سال بماند هر سه جا وطن اوست.

آیت الله شبیری زنجانی:‌

بله ، اگر در هر یک از شهرها به گونه ای اقامت داشته باشد که در نظر متعارف مردم محل زندگی و سکونت او شمرده شود، حکم وطن را دارد.

آیت الله فاضل لنکرانی‌:

انسان میتواند دو وطن داشته باشد و داشتن سه وطن به احتیاط واجب جایز نیست .

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

احکام پوشش صورت

آیا در پوشش صورت در نماز و غیر نماز؛ لازم است که زیر چانه ی خود را هم بپوشانیم؟

یا هدف از گردی صورت ، از جایی که گردن و سر به هم متصل هستند است؟ (در نماز و پیش نامحرم)

آیت الله خامنه ای:

آن مقدار از چانه كه در ظاهر صورت قرار گرفته پوشش لازم نيست ولى زير چانه بايد پوشانده شود.

آیت الله مکارم شیرازی:

پوشاندن چانه هم لازم است.

آیت الله سیستانی:

لازم نيست چانه را بپوشاند و نيز پوشاندن زير گلو به مقدارى كه معمولا حجاب سر آن را نمى پوشاند لازم نيست.

آیت الله فاضل لنکرانی:

پوشاندن زیر چانه چه در نماز و چه دربرابر نامحرم واجب است و تنها گردی صورت یعنی از بالای پیشانی تاچانه می باشد و زیر چانه باید پوشانده شود.

آیت الله وحید خراسانی:

بله واجب است زیر چانه را هم بپوشانید.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.